Seagate Backup Plus-herstel na het verwijderen van de back-upmap

Ik heb per ongeluk de back-upmap op mijn Seagate Backup Plus externe schijf verwijderd en heb hulp nodig om de bestanden te herstellen. Ik weet niet zeker of Seagate-herstelsoftware, Windows-herstelhulpmiddelen of een andere methode voor gegevensherstel de veiligste optie is.

Eerste punt: probeer de Seagate-schijf nog niet te “repareren”. Als de bestanden zijn verdwenen of de schijf plotseling leeg, RAW, onleesbaar, niet-toegewezen lijkt of vraagt om te worden geformatteerd, kunnen de gegevens er nog steeds op staan. Het riskante deel is iets nieuws naar de schijf schrijven, omdat dat bestanden kan overschrijven die je mogelijk nog kunt herstellen.

Stop dus voorlopig met het gebruik van de schijf. Formatteer hem niet. Initialiseer hem niet. Voer geen reparatiehulpmiddelen uit. Kopieer er geen nieuwe bestanden naartoe.

Controleer voordat je herstelsoftware gebruikt of dit op een hardwareprobleem lijkt. Sluit de Backup Plus alleen lang genoeg aan om te zien hoe hij zich gedraagt. Als hij normaal opstart en verbonden blijft, is dat een beter teken. Als je klik-, schuur- of piepgeluiden hoort, de schijf herhaaldelijk opstart en stopt, of steeds de verbinding verbreekt, zou ik niet blijven rommelen met doe-het-zelftools. Kijk in dat geval naar Seagate’s Rescue Data Recovery Services. Sommige Backup Plus-modellen werden geleverd met beperkte Rescue-dekking, dus het is de moeite waard om het serienummer te controleren.

Als de schijf normaal klinkt en je computer hem nog steeds detecteert, dan kan het een logisch bestandssysteemprobleem zijn in plaats van een defecte schijf. Dat is de situatie waarin herstelsoftware vaak kan helpen.

Gebruik voor doe-het-zelfherstel herstelsoftware voordat je bestandssysteemreparaties probeert. Disk Drill is een optie die Seagate-externe schijven kan scannen op verloren partities, beschadigde bestandssystemen, verwijderde bestanden en problemen veroorzaakt door het loskoppelen van de schijf zonder deze veilig uit te werpen.

Een veiligere volgorde zou zijn:

  • Installeer het herstelprogramma op je interne schijf of een andere externe schijf, niet op de Seagate-schijf die je probeert te herstellen.
  • Als de gegevens belangrijk zijn of de schijf instabiel lijkt, maak dan eerst een byte-voor-byte-image. Scan daarna die image in plaats van de originele schijf herhaaldelijk te belasten.
  • Probeer een andere USB-kabel, USB-poort, adapter of een directe verbinding zonder hub. Een slechte kabel of zwakke verbinding kan draagbare schijven veel erger doen lijken dan ze zijn.
  • Scan de schijf of de image. Wanneer de resultaten verschijnen, bekijk dan eerst een voorbeeld van de bestanden voordat je ze herstelt. Als een bestand correct wordt weergegeven in de preview, is dat meestal een goed teken.
  • Herstel de bestanden naar een ander opslagapparaat. Sla herstelde bestanden tijdens het herstel niet terug op dezelfde Seagate-schijf op.

Als de schijf niet verschijnt in Verkenner of Finder, controleer dan in plaats daarvan de schijfhulpmiddelen op lager niveau. Kijk in Windows in Schijfbeheer. Gebruik op macOS Schijfhulpprogramma. Gebruik op Linux een schijfhulpprogramma of een opdrachtregeltool om schijven weer te geven. Als de schijf daar verschijnt met de juiste capaciteit, kan herstelsoftware hem mogelijk nog steeds lezen, zelfs als het besturingssysteem hem niet normaal kan koppelen.

Test de schijf opnieuw voordat je hem weer vertrouwt zodra de bestanden zijn hersteld. SeaTools is logisch voor een Seagate-schijf, al is elke betrouwbare volledige-schijfdiagnosetool prima. Als de test mislukt, vervang de schijf dan. Als hij slaagt, kun je hem opnieuw formatteren en blijven gebruiken, maar ik zou er nog steeds niet je enige back-up van maken.

Wees ook geduldig. Scans op grotere externe schijven kunnen uren duren, soms langer. Als de schijf wordt gedetecteerd, de juiste grootte toont en geen slechte geluiden maakt, is er nog steeds een redelijke kans dat de bestanden herstelbaar zijn.

Als de verwijderde map alleen een back-upset was en de originele bestanden nog steeds op uw computer staan, is herstel misschien niet de juiste aanpak. In dat geval zou ik eerst de originelen controleren en daarna, indien mogelijk, een nieuwe back-up maken naar een andere schijf. Het achter een verwijderde back-upmap aan gaan kan veel tijd verspillen als u deze eenvoudig opnieuw kunt maken vanuit de brongegevens.

Als die back-ups de enige overgebleven kopieën waren, dan ben ik het eens met het advies om de schijf niet meer te gebruiken, maar ik zou eerst de eenvoudige Windows-dingen controleren voordat u urenlang gaat scannen. Sluit de schijf aan, open de Prullenbak terwijl de Seagate is verbonden, en kijk of de map daar wordt weergegeven. Sommige externe schijven gebruiken wel een Prullenbak, bij sommige verwijderingen wordt die overgeslagen, dus het hangt ervan af hoe Windows de schijf heeft gezien. Maak de Prullenbak niet leeg en voer geen opschoonhulpmiddelen uit.

Als de map daar niet staat, gebruik dan herstelsoftware vanaf een andere schijf en herstel naar een andere schijf. Disk Drill is prima voor dit soort scans als de schijf nog gezond genoeg is om te lezen, maar beoordeel het resultaat niet alleen op bestandsnamen. Verwijderde back-upmappen kunnen terugkomen met kapotte paden, hernoemde bestanden of gedeeltelijke versies, dus bekijk eerst een paar belangrijke bestanden voordat u tijd besteedt aan het herstellen van alles. Als de schijf begint te ontkoppelen, te klikken of de verkeerde grootte weergeeft, stop dan met de doe-het-zelf-aanpak en controleer in plaats daarvan of uw model dekking heeft via Seagate Rescue Data Recovery.

De vervelende valkuil bij back-upmappen is dat “de map herstellen” en “weer een bruikbare back-upset terugkrijgen” niet altijd dezelfde taak zijn. Als de Seagate-schijf alleen normale gekopieerde bestanden opsloeg, sta je er redelijk goed voor. Als de map is gemaakt door back-upsoftware, kan die extra catalogusbestanden, versiemappen, indexen, logboeken of vreemd hernoemde brokken bevatten die het back-upprogramma nodig heeft om correct te herstellen.

Daar zou ik juist even gas terugnemen voordat je een grote herstelactie uitvoert en willekeurig gevonden bestanden ergens neerzet.

Probeer uit te zoeken wat voor soort back-up het was:

Als het een gewone map was die je handmatig hebt gekopieerd, dan kun je herstelsoftware meestal beoordelen op basis van de vraag of de herstelde documenten/foto’s/video’s openen.

Als die is gemaakt met Seagate Toolkit, de oude Seagate Dashboard, Windows Bestandsgeschiedenis, Mac Time Machine of een andere back-upapp, probeer dan de volledige back-upstructuur te herstellen, niet alleen de bestanden die je herkent. Die saaie kleine database-/configuratiebestanden kunnen belangrijk zijn.

Als die door de back-upsoftware was versleuteld of met een wachtwoord beveiligd, verwacht dan niet dat herstelde losse bestanden openen tenzij de benodigde metadata ook terugkomt.

Ik ben het eens met het advies om de schijf niet meer te gebruiken, maar ik zou niet beginnen met de schijf te “repareren” of er iets op te herbouwen. Geen chkdsk, geen Windows-herstelprompt, niet formatteren, geen “scannen en herstellen”. Die hulpmiddelen zijn bedoeld om een schijf weer bruikbaar te maken, niet om verwijderde gegevens te bewaren. Soms helpen ze later. Soms ruimen ze juist precies de sporen op die een herstelprogramma nodig heeft.

Disk Drill of een vergelijkbaar herstelhulpmiddel is prima als de schijf fysiek gezond is, maar ik zou scannen met een specifiek doel: herstel zo mogelijk de back-upmap op het hoogste niveau en de verborgen/systeembestanden daarvan. Zet opties aan om verborgen bestanden in de herstelresultaten te tonen als het programma die heeft. Selecteer niet zomaar “Documenten” en “Afbeeldingen”, tenzij je alleen om losse kopieën geeft en niet om herstel via het back-upprogramma.

Een praktische volgorde die ik zou gebruiken, is:

  1. Laat de Seagate losgekoppeld totdat je klaar bent.
  2. Zorg dat je een andere schijf hebt met genoeg vrije ruimte voor de herstelde gegevens.
  3. Als de back-up door software is gemaakt, schrijf dan de naam van die software op voordat je die vergeet.
  4. Voer het herstelprogramma uit vanaf de interne schijf van je computer, niet vanaf de Seagate.
  5. Herstel naar de andere schijf.
  6. Test na het herstel eerst de bestanden direct. Test daarna of de oorspronkelijke back-upapp de herstelde back-upset kan herkennen.

Wees niet verbaasd als de scan twee soorten resultaten laat zien: de oude mappenstructuur en een grote stapel “gevonden bestanden” gesorteerd op type. De oude mappenstructuur is meestal nuttiger voor een back-upset. De sectie met gevonden bestanden kan nog steeds belangrijke foto’s of documenten redden, maar kan namen, datums, maplocaties en versiegeschiedenis verliezen. Voor een gewone fotomap kan dat vervelend zijn. Voor een versieback-up kan het een chaos zijn.

Nog een kleine valkuil: als dit je enige back-up was en de originele computer nog steeds een deel van de bestanden heeft, meng de herstelde bestanden dan niet meteen terug op de oorspronkelijke locatie. Zet herstelde bestanden in een aparte map op een andere schijf en vergelijk later. Anders kun je nieuwere bestanden overschrijven met oudere back-upkopieën, of vijf versies van hetzelfde bewaren zonder te weten welke de huidige is.

Seagate Rescue is de moeite waard om te bekijken als de schijf zelf vreemd doet, maar bij een eenvoudige onbedoelde verwijdering op een schijf die normaal wordt aangekoppeld, is professionele recovery mogelijk meer dan je nodig hebt. De grens die ik zou trekken is vrij simpel: normaal draaien, juiste capaciteit, stabiele verbinding, geen enge geluiden betekent dat een doe-het-zelfscan redelijk is. Klikken, verbreken van de verbinding, verkeerde grootte of “moet worden geïnitialiseerd” betekent dat je ervan af moet blijven.

Dus ja, herstel is mogelijk, maar stel je verwachtingen goed af. Je kunt de bestanden terugkrijgen. Je kunt de back-upmap terugkrijgen. Dat zijn niet altijd identieke uitkomsten. Voor een back-up die door software is gemaakt, komt het beste resultaat van het herstellen van de volledige mappenstructuur naar een andere schijf en pas daarna proberen daarvan te herstellen.